Παράλληλα με τη μητροπολιτική διοίκηση ζητούμενο είναι ο στρατηγικός χωρικός σχεδιασμός
Χρόνος Ανάγνωσης: 5'

ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ
Ως μια ουσιαστική περιουσία της Θεσσαλονίκης πιστεύετε ότι αξιοποιείται πλήρως και προς όφελος της πόλης;


Προφανώς και όχι. Το λιμάνι αποτελεί έναν αναπτυξιακό πυλώνα, που έχει ταλαιπωρηθεί από ιδεοληψίες, ολιγωρίες και έναν ιδιότυπο… μικρομεγαλισμό. Εννοώ ότι έχει εκθειαστεί τόσο πολύ για όσα μπορεί να προσφέρει στην πόλη, στην ευρύτερη περιοχή και στην εθνική οικονομία, ώστε τόσο η πολιτεία, όσο και εμείς οι ίδιοι οι Θεσσαλονικείς φαίνεται να αρκούμαστε στο “μεγαλείο” της δυναμικής του, αντί να απαιτούμε την απελευθέρωση αυτής της δυναμικής. Κάπως, σαν να υπερηφανευόμαστε για τη Ferrari που έχουμε στο γκαράζ, εκθειάζουμε για την αξία της, καλούμε τους φίλους μας να τη θαυμάσουν, αλλά δεν τη βγάζουμε από το γκαράζ για να την οδηγήσουμε…
Όταν ολοκληρωθούν οι υποδομές –αντιμετωπιστούν δηλαδή προς κάθε κατεύθυνση τα ζητήματα, που έχουν προκαλέσει τις καθυστερήσεις– και γίνουν τα έργα διασύνδεσης με σιδηρόδρομο και Π.Α.Θ.Ε., τότε θα μιλήσουμε για πλήρη αξιοποίηση. Και όχι μόνο για την πόλη, το λιμάνι είναι εθνικός πόρος.


ΤΟ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΚΟ
Το κυκλοφοριακό ως ένα μόνιμο πρόβλημα του κέντρου της πόλης, πιστεύετε μπορεί να το λύσει μόνη της η πόλη ή χρειάζεται τη σημαντική συμβολή και βοήθεια της κυβέρνησης;


Όσο δεν υπάρχουν ικανά μέσα μαζικής μετακίνησης, υποδομές για την ομαλή κυκλοφορία οχημάτων και κίνητρα για μειωμένη χρήση των Ι.Χ., το κυκλοφοριακό θα επιδεινώνεται. Άλλωστε και η βελτίωση της οικονομίας θα προκαλέσει αύξηση του στόλου των Ι.Χ. Πρέπει όλοι να παίξουμε τον ρόλο μας με πρώτη και καλύτερη την πολιτεία. Η πολιτεία να ολοκληρώσει επιτέλους το Μετρό. Να προσφέρει στους Θεσσαλονικείς και στους επισκέπτες της πόλης ένα πλέγμα αστικών συγκοινωνιών –του Ο.Α.Σ.Θ. περιλαμβανομένου– αντάξιο μιας ευρωπαϊκής μητρόπολης. Υποδομές, όπως το FlyOver όταν ολοκληρωθεί, θα διαδραματίσουν έναν θετικό ρόλο. Αλλά το ζήτημα είναι ότι χρειάζεται συντονισμός. Το κυκλοφοριακό δεν λύνεται από κάθε δήμο ξεχωριστά. Απαιτεί μητροπολιτική αντιμετώπιση. Από τις κυκλοφοριακές ρυθμίσεις μέχρι το πού και τι είδους πάρκινγκ θα δημιουργηθούν, από την τροχονομική επιτήρηση μέχρι την οργάνωση της αποκομιδής απορριμμάτων και τις ρυθμίσεις της τροφοδοσίας των καταστημάτων, για όλες τις αρμοδιότητες αναγκαία συνθήκη είναι η μητροπολιτική διοίκηση.


ΜΕΓΑΛΑ ΕΡΓΑ
Πιστεύετε ότι ως μητροπολιτικός δήμος τουλάχιστον για τα ειδικά θέματα, που αφορούν το σύνολο του πολεοδομικού συγκροτήματος της πόλης, θα διευκόλυνε τις διαδικασίες και την υλοποίηση μεγάλων έργων;


Ασφαλώς. Και παράλληλα με τη μητροπολιτική διοίκηση ζητούμενο είναι ο στρατηγικός χωρικός σχεδιασμός. Το θέσαμε και φέτος με έμφαση στο υπόμνημα που παραδώσαμε ως Τ.Ε.Ε. / Τ.Κ.Μ. στον πρωθυπουργό. Η ανυπαρξία στοιχειώδους, θεσμικά κατοχυρωμένου, δομικού σχεδιασμού, είναι απολύτως ασύμβατη με οποιαδήποτε αρχή αναπτυξιακού σχεδιασμού, αλλά και πλήρως απαξιωτική για το δεύτερο μεγαλύτερο πολεοδομικό συγκρότημα της Ελλάδας.
Η Θεσσαλονίκη βίωσε τις αλλαγές των δύο τελευταίων δεκαετιών και προγραμμάτισε το μέλλον της με το παρωχημένο Ρυθμιστικό Σχέδιο του 1985, ενώ από το 2014, οπότε αποσύρθηκε από την ψηφοφορία στη Βουλή η αναθεώρησή του, (είχε ανατεθεί το 2007), συνεχίζει χωρίς πυξίδα. Εν τω μεταξύ σχεδιάζονται και υλοποιούνται έργα, παρεμβάσεις και δράσεις μεγάλης κλίμακας, αλλά και μικρότερα έργα, χωρίς να υπάρχει πάντα ο αναγκαίος συντονισμός και η σύνδεση μεταξύ τους.
Η σύσταση Ειδικής Γραμματείας, η αναβάθμιση του Τμήματος Μητροπολιτικού Σχεδιασμού σε Διεύθυνση και η άμεση σύνταξη νέου Στρατηγικού και Χωροταξικού Σχεδίου, είναι βήματα αναγκαία για να αποτελέσουν βάση ανάπτυξης. Η εκπόνηση του Ειδικού Παραρτήματος του Περιφερειακού Χωροταξικού Πλαισίου (με συγκρότηση Ομάδας Εργασίας), είναι ένα θετικό βήμα, που χρειάζεται όμως την απαραίτητη συνέχεια.


Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Η Θεσσαλονίκη πριν 30 – 40 χρόνια έσφυζε από εργοστάσια και επιχειρήσεις που πρόσφεραν χιλιάδες θέσεις εργασίας, διέθετε πολλούς μεγάλους επιχειρηματίες και ισχυρή οικονομία. Στις μέρες μας οι νέοι καταφεύγουν για την επιτυχία τους στην Αθήνα ή στο εξωτερικό.
Θα πρέπει να αποδεχτούμε αυτή τη κατάσταση ως σύγχρονο και φυσιολογικό φαινόμενο ή πιστεύετε ότι οι φορείς της πόλης με τη βοήθεια της πολιτείας, μπορούν να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις αλλαγής αυτών των συνθηκών;


Νομίζω ότι, παρά τα προβλήματα που εντοπίζουμε, δεν πρέπει να αδικούμε και τις προσπάθειες, που πραγματικά γίνονται. Άλλωστε τελευταία παρατηρούμε τάσεις αναίρεσης του brain drain, που –κακά τα ψέματα– για την πόλη μας είχε ξεκινήσει αρκετά πριν την οικονομική κρίση.
Στην πόλη μας έχει δημιουργηθεί ένα σημαντικό Οικοσύστημα Καινοτομίας, που και της αξίζει και της ανοίγει εξαιρετικές προοπτικές. Αρχικός πυρήνας –και αυτό είναι ακόμα πιο ελπιδοφόρο– υπήρξε ένα ντόπιο, πολύ κινητικό ιδιωτικό δυναμικό, κυρίως μικρομεσαίας προέλευσης, που στράφηκε στην καινοτομία και στις νέες τεχνολογίες, αξιοποιώντας το επιστημονικό και ερευνητικό δυναμικό της περιοχής. Στη συνέχεια εμφανίστηκε το επενδυτικό ενδιαφέρον επιχειρηματικών ομίλων παγκόσμιας εμβέλειας.


Προφανώς αυτή η ανάπτυξη δεν σημαίνει ότι άλλοι τομείς επιχειρηματικότητας, όπως η μεταποίηση έρχονται σε δεύτερη μοίρα. Και στο φετινό και σε προηγούμενα υπομνήματα του Τ.Ε.Ε. / Τ.Κ.Μ. τονίζουμε και προσωπικά είμαι βαθύτατα πεπεισμένος, ότι η ενίσχυση και η υποστήριξη της ντόπιας επιχειρηματικότητας προς την κατεύθυνση των συνενώσεων και των συνεργειών θα της δώσει τεράστια ώθηση σε ότι αφορά στην ανταγωνιστικότητα και στην εξωστρέφεια.


Η Θεσσαλονίκη και η ενδοχώρα της φιλοξενούν όλων των ειδών τις ανθρωπογενείς δραστηριότητες, ποικίλη παραγωγικότητα, σημαντικούς πόρους και σπουδαία πανεπιστημιακά και ερευνητικά ιδρύματα. Η συνέργεια θα δώσει στις ντόπιες επιχειρήσεις τη δυνατότητα να χρηματοδοτήσουν σοβαρή έρευνα και να απασχολήσουν υψηλού επιπέδου –και αντίστοιχης αμοιβής– στελέχη για σχεδιασμό, οργάνωση, βελτιώσεις, εφαρμογή νέων τεχνολογιών, προβολή.


Και αφού μιλάμε για στελέχη, οφείλουμε να μιλήσουμε και για παιδεία. Σε ότι αφορά στον κλάδο μας, μπορώ να διαβεβαιώσω ότι η τεχνική παιδεία έχει δεχτεί πολλαπλά πλήγματα τα τελευταία χρόνια και από διαφορετικές κυβερνήσεις.


Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι μηχανικοί πρώτης βαθμίδας στην Ελλάδα έχουμε τον πρώτο και κύριο λόγο στα θέματα ασφάλειας – προστασίας – ανθεκτικότητας, τα οποία έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα, υπό την πίεση των όλο και συχνότερων ακραίων φαινομένων, απόρροια της κλιματικής αλλαγής.


Αλλά εκτός από την ασφάλεια των συμπολιτών μας, είμαστε επιφορτισμένοι και με τα άλλα μείζονα θέματα της ανάπτυξης της πατρίδας μας: την παραγωγικότητα, την ανταγωνιστικότητα, την καινοτομία, την αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της χώρας, τον ορθολογικό σχεδιασμό.


Θεωρώ ότι η ασφάλεια της καθημερινότητας των πολιτών και η ανάπτυξη της Ελλάδας, είναι ικανοί λόγοι για να διατηρήσουμε / επαναφέρουμε την εκπαίδευση του μηχανικού σε υψηλό επίπεδο, μακριά από λογικές ήσσονος προσπάθειας και κοντόφθαλμες πολιτικές.



Μεγάλοι
Χορηγοί

Μεγάλοι
Χορηγοί