Η ιστορία πρέπει να διδάσκει. Η ιστορία της ανάπλασης της Δ.Ε.Θ. είναι μακρά και φανερώνει το ανεκπλήρωτο. Οι σχεδιασμοί και οι ματαιώσεις εναλλάσσονται.
Αν στην ιστορική αφήγηση συμπεριλάβουμε τον Οργανισμό Ρυθμιστικού (Ο.Ρ.ΘΕ.) με το ρυθμιστικό, όπου οι χωροθετήσεις είχαν αοριστία και αμφισημία, το γενικό πολεοδομικό σχέδιο του δήμου, τις προτάσεις Καλατράβα, την πάλαι ποτέ πρόταση για την EXPO 2008 στη Σίνδο, τις εναλλακτικές για Λαχανόκηπους, την περιοχή αεροδρομίου και όλες τις πρόσφατες σχετικά θέσεις και αντιθέσεις, που με ένταση καταγράφονται και προστίθενται, σχηματίζεται μια “διαδραστική” εικόνα.
Για να έχουμε και το κάδρο πρέπει να αξιολογηθεί η περίοδος του 2018, που εγκρίθηκε το ειδικό χωρικό σχέδιο.
Η τότε γενική κυβέρνηση, όλα τα πολιτικά κόμματα και όλοι οι φορείς είχαν προκρίνει το ειδικό χωρικό, που εγκρίθηκε από το ΥΠ.ΕΝ. Άμεση προτεραιότητα ήταν να ολοκληρωθεί ο σχεδιασμός και να πάμε γρήγορα στην υλοποίηση. Όλοι βιαζόντουσαν… Τώρα έπρεπε ήδη να λειτουργεί!
Ο δήμαρχος Μπουτάρης ήταν ο υπέρμαχος της “ανάπλασης” και ο συζητητής με κυβέρνηση και φορείς. Διατύπωνε με μεγάλη ενάργεια το πλαίσιο των θέσεων του δήμου. Επικαλούμαι τα πρακτικά σύσκεψης της 27 – 03 – 2019 και αναφέρω το σκεπτικό του δημάρχου.
Σ’ εκείνες τις συνθήκες και σε αυτό το ασφυκτικό κλίμα, η τότε διοίκηση διατύπωσε την άποψη να μειωθεί η δόμηση στο 1/3, να ενταχθεί στο Ειδικό Χωρικό η περιοχή Αγίας Φωτεινής, το 50% να είναι πράσινο και μητροπολιτικό πάρκο αναψυχής, η όλη έκταση να είναι απερίφρακτη και η συντήρηση να επιβαρύνει τη Δ.Ε.Θ. Διατύπωσε και την πρόταση για μελλοντική μεταφορά εκθεσιακών δραστηριοτήτων εκτός πόλης.
Με αυτή τη λογική εκδόθηκε η αριθμ.686/2019 Απόφαση του Δ.Σ. Όλο σχεδόν το Δ.Σ. -συμπολίτευση και αντιπολίτευση- συμφώνησε εκτός από τους γνωστούς “προνοητικούς” που αποχώρησαν.
Τονίζω εμφατικά πως η εξέταση των επικρατουσών συνθηκών και των δεδομένων μας οδηγούσε στο ειδικό χωρικό. Το ήθελαν οι πάντες. Η κυβέρνηση, η αντιπολίτευση, οι Φορείς.
Όταν όμως παρέρχεται άπρακτος ικανός χρόνος, οι αποφάσεις καθίστανται “ιστορικό προηγούμενο” και επαναξιολογούνται.
Από το 2018, λοιπόν, φτάσαμε στο 2026.
Τα δεδομένα έχουν μεταβληθεί, οι παλινωδίες δίνουν και παίρνουν, έχουμε άλλη κυβέρνηση και άλλη δημοτική αρχή, που θέτει προαπαιτούμενα για να συμφωνήσει στο σχέδιο! Αποκτήσαμε στην πορεία και άλλη διοίκηση στη Δ.Ε.Θ.
Στις νέες λοιπόν συνθήκες πολλοί συνέβαλαν στην ακύρωση του αρχικού σχεδίου, καθώς το έργο θα γίνει με δημόσια χρηματοδότηση, άνευ Σ.Δ.Ι.Τ., χωρίς ξενοδοχείο και επιχειρηματικό κέντρο. Κυρίως με διπλασιασμό της αδόμητης έκτασης (από 60 στρ. στα 120 στρ.).
Το πράσινο και το μητροπολιτικό πάρκο αναψυχής των 120 στρ., η κατασκευή υπόγειου χώρου στάθμευσης, χωρίς να παραλειφθεί η πρόβλεψη της συντήρησης όλων των χώρων από τη Δ.Ε.Θ., είναι στα νέα δεδομένα.
Είναι επείγον αυτή τη στιγμή να αποτυπωθεί στο χαρτί ένα νέο ειδικό χωρικό, όπου θα περιλαμβάνονται όλα τα παραπάνω, σε συμφωνία με το Δήμο και όλους τους Φορείς.
Όμως, η Οργανωτική Επιτροπή Δημοψηφίσματος (Ο.Ε.Δ.) εκτός από το αίτημα διεξαγωγής δημοψηφίσματος, το οποίο δεν μπορεί να υλοποιηθεί, όπως κατέστη σαφές στην πρόσφατη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, προτείνει την ανακαίνιση ορισμένων διατηρητέων, με το σκεπτικό πως προκρίνει μόνο “ήπιες” εκθεσιακές δραστηριότητες. Ήπιες εκθεσιακές δραστηριότητες και όχι αποκλειστικά μητροπολιτικό πάρκο. Δεν είναι γνωστό πόσα τ.μ εί.ναι τα προτεινόμενα περίπτερα, η θέση τους και η δυσχέρεια δημιουργίας χώρων πρασίνου μεταξύ αυτών καθώς είναι διάσπαρτα.
Δεν υφίσταται τεχνική τεκμηρίωση.
Ταυτόχρονα προτείνει οι βασικές “μεγάλες” δραστηριότητες να μεταβούν στη Σίνδο! Αναρωτιέται κανείς πως είναι δυνατόν να μεταφερθεί η Δ.Ε.Θ. σε άλλο Δήμο και χωρίς καμία πιθανότητα υλοποίησης; Σίνδος δεν υπάρχει, και η EXPO 2008 είναι πια μακρινό παρελθόν. Με πόση άνεση (αφέλεια?) μπορεί να διατυπώνεται τέτοια πρόταση, χωρίς τεκμηρίωση και περιγραφή της πρότασης με οικονομικό και χρονικό προσδιορισμό;
Ακόμα και το 2008 με όση τεκμηρίωση για τα έργα και τις υποδομές που είχαν ενταχθεί στο φάκελο υποψηφιότητας, η ετυμηγορία ήταν πως δεν πληρούνται οι βασικές προϋποθέσεις για δημιουργία εκθεσιακού κέντρου. Απουσίαζαν οι βασικές υποδομές, που απουσιάζουν ακόμα. Πέραν του γεγονότος πως δεν υπάρχει και διαθέσιμος χώρος!
Οι παραπάνω προτάσεις της Ο.Ε.Δ. δίνουν το έναυσμα για μια νηφάλια αναδρομή στα λεγόμενα “μεγάλα έργα” της Θεσσαλονίκης που η εξέλιξή τους μας οδηγεί σε …βάλτο.
Ας αναλογιστούμε το master plan για τον Ο.Λ.Θ., τον 6ο προβλήτα και τη σύνδεση με τον ΠΑΘΕ, ας αναλογιστούμε το στρατόπεδο Γκόνου και το κέντρο logistics, τον προαστιακό, τις επεκτάσεις του μετρό δυτικά και προς αεροδρόμιο, την αξιοποίηση των στρατοπέδων, την ανάπλαση και πολεοδομική εξυγίανση του παραλιακού μετώπου, τη θαλάσσια συγκοινωνία και ένα σωρό άλλα σοβαρά σχέδια που καρκινοβατούν για δεκαετίες.
Είναι απαραίτητο τώρα να εξαχθούν συμπεράσματα λογικά και χρήσιμα,
ώστε τα προτάγματα του σήμερα να μην ενταχθούν στο ανεκπλήρωτο ετών.
Αν τελικά καταφέρουμε να εντάξουμε και το νέο εκθεσιακό κέντρο με το μητροπολιτικό πάρκο των 120 στρ. σε αυτή τη χορεία των “έργων” θα είμαστε άξιοι της τύχης μας.
Για όλους αυτούς τους λόγους είναι απαραίτητο τώρα να εξαχθούν συμπεράσματα λογικά και χρήσιμα, ώστε τα προτάγματα του σήμερα να μην ενταχθούν στο ανεκπλήρωτο ετών και να αυγατίσουν τις ματαιώσεις.
Αν παρά ταύτα ορισμένοι τελικά θα πετύχουν την επιδιωκόμενη “πύρρειο νίκη” δικαιωματικά το ανεκπλήρωτο και οι ματαιώσεις θα τους ανήκουν…
Αν και εφόσον όμως πρυτανεύσει ο ορθολογισμός, ο ρεαλισμός και η διαλεκτική σκέψη, με ορθή αξιολόγηση των πραγματικών περιστατικών, χωρίς τις “παιδικές ασθένειες” του παρελθόντος υπάρχει διέξοδος. Έτσι νομίζω πως η λύση είναι προ των πυλών. Είναι;
Το άρθρο παρουσιάζεται και στο νέο τεύχος ΚΤΙΡΙΟ/forThess – Ιούνιος 2026, μπορείτε να το ξεφυλλίσετε ΕΔΩ